Hij mag komen

3 december 2010 § Een reactie plaatsen

Wij zijn er klaar voor.

Advertenties

Ma-Maatje

22 november 2010 § 4 reacties

Mijn mama is meer dan 31 dingen voor mij en hier de beloofde bewijzen.

Ter verduidelijking:

– klik op de afbeelding voor een groter resultaat

– daarna kan je doorklikken op ‘next image’ onderaan rechts van de prent

– of je klikt op de prent en dat werkt ook om vooruit te gaan

– mijn mama heeft kort haar, ze is geen man

Zaterdag zoals in ‘zo doen wij dat’

20 november 2010 § 1 reactie

Het is weekend. Jongensweekend.

Dat zijn altijd fijne weekends, van cocoonen, familie en overleg over de Sint zijn komst. Maar ze zijn ook best vermoeiend en dat dan vooral op het einde van de dag. Dat komt omdat wij als Veetjes niet in ‘het geroutineerde ouder-schema’ zitten.

Want full-time ouders die hebben een ritme. Zoals een soort intern geheim. Die weten van nature hoe je taxi-diensten combineert met me-time of zoiets, maar wij doen alles gewoon op ’t gevoel en met veel liefde en af en toe gestructureerde chaos. En werkelijk waar, dat lukt perfect, daar willen wij hier ook niks aan veranderen, maar het kruipt in de kleren zoals ik in mijn pyjama voor de tv op zo een zaterdagavond. Met Meneer Veetjes en links en rechts twee paar blozende kaken, in de zetel. Smikkelend en smakkelend van chocomelk en appels, en ik hoop dat ze zich weer thuis voelden en dat het een meerwaarde is voor hen dat we hier andere gewoontes hebben.

Maar dan later ronken de jongens zichzelf zalig de nacht in, in hun nieuwe bedjes, in hun nieuwe kamers, eindelijk weer tussen hun vertrouwde speelgoed dat na maanden verbouwen weer uit de dozen kon. Op momenten als deze klinkt hun geronk als muziek in de oren, want ze zuchten gelukkig…

We doen dat blijkbaar ook echt goed.

Slaapwel.

Mijn feestje

13 november 2010 § 1 reactie

Ik zag laatst een foto van een feestje.

Zo een feestje waar ik dolgraag zou bij zijn geweest, met kleur en sfeer en lachende gezichten. Weliswaar in Amerika en bij onbekende mensen, dus dat maakt de kans op een uitnodiging in de toekomst net iets kleiner. En toen vond ik foto’s van het ideale feestje. Althans, het ideale feestje van een meisje dat net als mij in februari verjaart. Zij wou de kou ruilen voor de warmte van een zomerfeest. Dat hoeft niet zo voor mij. Ik geef gewoon 2 feestjes. Beiden buiten.

Dus na wat zoeken in de virtuele boeken vond ik wat ik zelf wou. Als je me ooit verrassen wilt, dan weet je alvast hoe het er uit moet zien.

Mijn verjaardag in de winter. Bestel een hoop sneeuw, trek je winterbotten aan en zet een muts op. Ik zorg voor dekentjes en den drank koelen we gewoon buiten.

Mijn verjaardag in de zomer. Veel licht en groen. Vergeet de liveband niet. Ik draag met zekerheid een kleed met bloemen.

Oja en op de valreep: er mag ook altijd een caravan bij, winter én zomer!

Dat wordt me weer een feest! Je bent alvast uitgenodigd.

Het kaske

7 november 2010 § Een reactie plaatsen

Er was eens een kaske, het familiekaske.

Dat kwam van bij de oma en verhuisde naar de ouders. Daar kreeg het opeenvolgend een terracottakleur en nadat dit uit de mode was, werd het pertroleumblauw geschilderd. Maar zoals dat gaat met meubels, worden zij na houdbaarheidsdatum eerst doorgegeven, met dank aangenomen en vervolgens afgedankt. In dit geval vrij wreed verbannen naar de stal, waar vogels het ongegeneerd onderscheten (het is mijn blog, ik mag dat zeggen).

Tot de dag dat het kaske werd gered door de volgende generatie: de Veetjes! Dus, de voorbije herfstvakantie werd er wat afgeschuurd, geschilderd en gekleefd. En hoewel ik het niet heb voor alles wat naar botox, rekker-getrek en plastische onderhoudswerken ruikt, zit het oude kaske weer strak in ’t pak.

VOOR…

TIJDENS…

NA…

Kussensloop

4 november 2010 § Een reactie plaatsen

Een geslaagd project:

Men neemt twee gigantische kussen, tegen lage prijs, met netjes bordeauxrode hoezen.

Men ontdoet de kussen van de hoezen, niet zozeer uit lelijkheid, maar door de saaiheidsfactor.

Men koopt de gewenste stof, in dit geval werd na zowat 25 winkels een uiteindelijke keuze gemaakt voor een dekbedovertrek-set.

Men neemt één ma-maatje die nog steeds beter stieken kan.

Men verknipt de stof op de gewenste afmeting en stieke het dicht.

Men neemt een kat en laat deze het zitcomfort uittesten, de zogenaamde Cat-Test-Dummy voor dit Vroemkussen.

En tot slot:

Men zoekt 2 kinderen en maakt hen REUZE-blij!

Boekje

3 november 2010 § Een reactie plaatsen

Het kriebelt en het dringt!

Morgen is er tijd voor boeken & festijn en mijn lijst van hebbedingen krijgt stilaan de gewenste vorm. Geen jaar sloeg ik al over, want zo was dat gepland, voornamelijk door lees-papa en ook wat door ma-maatje. De lees-papa die leest wat af. Hij kent meer verhalen dan mensen in zijn leven en houdt er van om in drie boeken tegelijk te zitten lezen. Mijn zus die kan dat ook, vaak nog in een vreemde taal. En dik en liefst ook ingewikkeld, dat hoort er bij. Ik vind ze beiden slim- en -mer dan mij.

Bij mij zit dat wat anders, want door de vele mensen en de dingen om te doen, lees ik vast veel te weinig voor iemand die graag schrijft. Een doe-boek of en kijk-zo-mooi-boek heeft veel meer kans op liefde en gebruikzaamheid in het huis van V. Dat kreeg ik van de mama mee. Zowat alles heeft allicht zijn voor- en af en toe zijn nadeel. Het is maar hoe je het bekijkt.

Dus als je ’t nog niet weet en toch ook graag iets kopen wou, wat tot koken leiden zou, dan hier een gratis tip: Tajines en Pastilla’s van Marie Chemorin.

Alles wat we daaruit maken is altijd heel erg heerlijk en absoluut niet moeilijk! Alleen ziet het er nooit zo uit als wat er op de foto staat. Wat meer zegt over de fotograaf dan over mijn kookkunsten, denk ik.

Dit recept vind je bijvoorbeeld hier bij mij terug. Mijn kip zag eerst ook even bruin als die vanuit het boek, maar net als ik in wintertijd, verloor ze snel haar kleur.

Waar ben ik?

Je bekijkt nu de Tekst & uitleg categorie van Veetje.